- Palmy

- kittisiri

- Saint Augustine

พักสมองที่เริ่มชา ให้เวลาได้คิดถึงสิ่งดี ๆ
ปล่อยความวุ่นวายไปสักที ก่อนที่พวกมันจะเริ่มเกเร

ขอนั่งนิ่ง ๆ สัมผัสโลกหมุนพร้อมกับสิ่งรอบตัว
ก่อนที่อากาศสีมัว จะทำให้เราต้องเดินเซ

พักกาย พักใจ ก่อนจะหลับฝันดี
ตื่นมาพรุ่งนี้ ถอนหายใจหนึ่งที แล้วขอให้มี a good day

:)

-Caleb Baylor Hive

แทบทุกครั้งเวลาผมเช็ค Inbox ของ e-mail ผม  มันมักจะมี e-mail ที่อยากอ่านจริง ๆ อยู่ไม่ถึงครึ่งหรอกครับ
ส่งมาจากเว็ปนู้นเว็ปนี้ เต็มไปหมด
นี่ขนาดผม Filter ไปเยอะแล้วนะ !
แต่ e-mail จากบางแหล่งเราก็ไม่อยาก Filter มันลง Trash  เพราะบางทีมันก็น่าอ่าน บางทีมันก็ไม่น่าอ่าน
เช่น e-mail ที่ส่งมาบอกโปรโมชั่น ส่วนลดต่าง ๆ
แหมมมม  นาน ๆ จะมีโปรที่ถูกใจ แต่ก็รอได้ครับพี่
มา 10 ฉบับ ถูกใจอยู่ครึ่งฉบับ ก็จะยังรอรับอยู่เรื่อย ๆ นะครับ

แต่สิ่งที่จะมามีสาระในวันนี้ คือจะมาบอกว่า
ในบรรดา e-mail ทั้งหลาย ที่ผมยินยอมให้มันผ่าน Filter หลุดเข้ามาใน Inbox ของผมทุกวัน ทุกสัปดาห์ ทุกเดือนนั้น
e-mail จาก website ที่ชื่อว่า Quora.com นั้น  เป็น e-mail ที่ผมชอบอ่านและเฝ้ารอมากที่สุดในบรรดา website ทั้งหมด

เจ้า e-mail จาก Quora นี้  มันจะโผล่มาให้ยลโฉมทุก ๆ สัปดาห์ครับ
มาให้เสียเวลาอ่าน  ให้หลงไปในเนื้อหาที่เต็มไปด้วยสาระของมัน
เท่านั้นยังไม่พอ
มันจะชอบดึงผมเข้าไปเต็มใจติดอยู่ใน website ของมันต่ออีกนานเลย

Quora บ้าอะไรวะ ไม่รุ้จัก !
ไม่ต้องกลัวครับ คุณไม่ได้ตกเทรนด์
ไม่รู้จักก็ไม่แปลกครับ
แต่ไหน ๆ ก็หลวมตัวอานมาถึงนี่แล้ว รู้จักเลยก็แล้วกัน

Quora เป็น website ที่ไว้ให้คนมาถาม แล้วก็ให้คนมาตอบครับ
ง่าย ๆ แค่นั้นแหละครับ
แต่สิ่งที่น่าทึ่ง น่าสนใจ น่าอ่าน น่าติดตามของ Quora นั้น  คือคำถามที่น่าค้นหาคำตอบ และคำตอบที่น่าปรบมือขอบคุณผ่านหน้าจอคอมเลยทีเดียว
เห็นคำถามหลาย ๆ คำถามแล้วก็คิดในใจว่า..  เออว่ะ อยากรู้ด้วย
แล้วพอเหลือบมามองคำตอบ ก็จะรู้สึกว่า นี่อาจเป็นช่วงนาทีที่มีสาระที่สุดของวันนี้แล้วก็เป็นได้

คำถามและคำตอบใน Quora มันอาจทำให้ชีวิตคุณดีขึ้นได้อย่างคาดไม่ถึงเลยทีเดียว

จริง ๆ แล้วอยากเขียนอธิบายอะไรอีกมากเกี่ยวกับ Quora
อยากจะยกตัวอย่างซักสิบแปดคำถาม และสามสิบหกคำตอบ
แต่อย่าดีกว่าครับ
เอาเวลาอ่าน Post นี้  ไปอ่าน Quora กันเลยเถอะครับ

Go !
www.Quora.com

แล้วอย่าลืม Sign Up
เพื่อยินยอมตกลงปลงใจให้เค้าส่ง e-mail มาอ่อยคุณทุกสัปดาห์นะครับ

And what is your plan for this year ?

วันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ.2012 จึงเป็นเสมือนวันที่คนทั้งโลกมี Talk Of The Town เป็นหัวข้อเดียวกัน จนกลายเป็น Talk Of The World ให้ได้ล้อเล่น สนุกสนานเฮฮากันไป
ผมเองก็คุยเล่นกับคนนู้นคนนี้ไปทั่วเช่นกัน
เอาหน่ะ ก็ชีวิตนี้ไม่รู้จะได้มีโอกาสล้อเล่นเรื่องแบบนี้อีกทีเมื่อไหร่

จะมีสักกี่คนที่โง่พอจะไปเชื่อว่าโลกใบนี้มันจะสิ้นสุดลงเอาซะดื้อๆครับ
ใครมันจะไปเชื่อได้ลงคอ
ใคร

แล้วผมก็ค้นพบคนคนนั้น

ผมเพิ่งรู้ข่าวจากเพื่อนสนิทว่าเค้าพบคนคนนึงที่เชื่อหมดใจว่าชีวิตของเค้าและทุกคนบนโลกจะจบลง
แรกฟังเป็นเรื่องน่าหัวเราะ
แต่ตอนนี้ผมชักอิจฉาคนคนนั้นเข้าซะแล้วล่ะครับ

ชายคนนั้นไม่ได้เป็นคนพิการทางสมอง บกพร่องทางสติปัญญา หรือเป็นบ้าแต่อย่างใด
แท้จริงแล้วเค้าเป็นถึงเจ้าของกิจการขนาดเล็กแห่งหนึ่งเสียด้วยซ้ำ
และผลจากความเชื่อประหลาดๆนี้เอง เค้าจึงตัดสินใจปิดกิจการที่สร้างมากับมือลง แล้วรีบใช้วินาทีที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าที่สุด

เป็นไงครับ
ได้ยินครั้งแรกแล้ว ฟังดูน่าขันเหมือนกับที่ผมเคยรู้สึกไหม
แล้วพอโลกไม่แตกขึ้นมาล่ะ จะทำไงต่อ  บริษัทก็ปิดไปแล้ว เผลอๆเงินที่มีก็อาจจะใช้ไปหมดแล้วก็ได้  คำถามแว๊บขึ้นมาในหัวผมทันทีหลังจากเพื่อนเล่าจบ
ผมหัวเราะกับเพื่อนต่อ คาดเดาจุดจบของชายคนนั้นหลังวัน(ไม่)สิ้นโลกไปต่างๆนาๆ
หารู้ไม่ว่าตัวเองจะมานั่งอิจฉาเค้าในภายหลังขนาดนี้

สำหรับผมแล้ว การได้รู้วันตายของตัวเอง ดีกว่าการไม่รู้เยอะมากเลยนะ
เพราะเรามีโอกาสได้วางแผนช่วงเวลาที่เหลือน้อยนิดนั้นได้ตามต้องการ
เสี้ยววินาทีก่อนตายจะได้ไม่ต้องมาคิดเสียดาย ว่าโถ่ ถ้ารู้งี้นะ จะรีบไปทำนู่นก่อน ทำนี่ก่อนดีกว่า

แต่สิ่งที่น่าอิจฉาที่สุด ก็คือโลกมันยังไม่แตก
สำหรับชายคนนั้นแล้ว ข้อเท็จจริงง่ายๆข้อนี้ มันคือปาฏิหาริย์
ปาฏิหาริย์ชัดๆ
จะดีแค่ไหนถ้าเรารู้วันตายของตัวเอง ทำทุกสิ่งอย่างก่อนตายเพื่อไม่ให้เสียดายที่ได้เกิดมา แล้วพบว่าเส้นตายนั้นไม่มีจริง

แต่เราไม่เคยเชื่อ
และเรายังมีชีวิตอยู่
ชีวิตใหม่ที่เราไม่รู้ตัว

ถ้าทุกคนบนโลกคิดแบบชายคนนั้น
เราคงเห็นวันที่ 21 ธันวาคม 2012 มีคนเดินทางไกลกลับบ้านไปอยู่กับครอบครัว
มีคนขอโทษ และให้อภัยกัน
มีคนบอกรัก
มีสิ่งดีๆเกิดขึ้นมากมาย
และเราอาจค้นพบว่าวันที่ 22 ธันวาคม 2012 คือวันที่ดีที่สุด
วันที่มีคนตัดสินใจเริ่มต้นทำความฝันของตัวเองกันมากขึ้น
วันที่เราเรียนรู้ที่จะให้อภัยกันได้ง่ายขึ้น
วันที่เราจะปล่อยให้ความโกรธทำร้ายเราได้น้อยลง
วันที่เราจะเริ่มใช้เวลาที่เหลืออย่างมีคุณค่ามากที่สุด

เพราะเรามีชีวิตใหม่ โดยที่เรารู้ตัว

และเราได้เข้าใจแล้วว่า ความหมายของชีวิตนั้น คืออะไร

ผมเองก็มีความฝัน

อาจเป็นเพราะผมเบี้ยวฝันตัวเอง ไปทำธุระที่ต่างประเทศ 3 วัน
เช้านี้ฝันผมมันเลยยากผิดปกติ
กว่าจะวิ่งครบเวลาที่วางไว้ ผมก็หอบจนตัวโก่งไปหลายรอบ

3 ทุ่ม 10 นาที  ในชุดอยู่บ้าน
ผมลุกไปใส่รองเท้าวิ่งด้วยความมึนงง
แล้วก็วิ่ง วิ่ง วิ่ง
ไม่ยอมเปิดใจฟังขาทั้ง 2 ข้าง ที่มันกำลังร้องเรียกให้พักจนกว่าจะฟิตซะก่อน

โอ้โห  เหนื่อยกว่าตอนเช้าอีกครับ
ผ่านไปแค่ 22 นาที ผมก็จะไม่ไหวแล้ว
ขามันจะเปลี่ยนจากเมื่อยเป็นชาอยู่รอมร่อแล้ว
จนกระทั่งเสียงเพลงเพลงนึงดังขึ้น

ท่อนแรกบอกผมว่า..
“มีคนเป็นล้านต้องหยุดตัวเอง ยอมพ่ายแพ้และทิ้งฝันไป
ไปไม่ถึงฝันอันยิ่งใหญ่ เพราะเค้าท้อใจตัวเอง”

ยังไม่ต้องถึงท่อนต่อไปหรอกครับ
ความเมื่อย ความเหนื่อย ความล้าเมื่อกี๊นี้มันหายไปไม่รู้ตัว

ผมเชื่อว่าคุณเองก็มีความฝัน
ลองหลับตา แล้วนึกถึงความฝันของคุณดูดีไหมครับ
มันอาจจะคล้ายกันกับฝันของผม หรือแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวก็ได้
ไม่ว่ายังไง  ผมอยากให้ลองฟังสิ่งที่เพลงนี้บอกดูสักครั้งก่อนบทความนี้จะจบลง
(ที่นี่ครับ)

เราทุกคนมีความฝัน
และเหตุที่เราเรียกมันว่าความฝัน เพราะมันยังไม่เป็นความจริง

ฝันของบางคนมีขนาดเล็ก ของบางคนมีขนาดใหญ่
บางคนฝันใกล้ บางคนฝันไกล
แต่สิ่งที่สำคัญกว่า คืออย่าปล่อยให้มันเป็นเพียงความฝัน

“ทางเดินอาจไม่มีดอกไม้  เดินลุยฝ่าขวากหนามให้ยิ้มเข้าไว้
ทำตามความตั้งใจ  อย่าหยุดฝัน.. เธอจะไปไม่ถึง..”

ใช่ครับ
อย่าหยุดนะครับ
เพราะถ้าไม่หยุดความฝัน มันต้องกลายเป็นความจริงเข้าสักวันละน่า